Na tę wyjątkową, osobistą kronikę drobnych zdarzeń, ludzkich losów i refleksji nad życiem z ostatniego półwiecza składają się różne elementy. W chronologicznym porządku autorka cytuje tu otrzymane listy, kartki, opinie, przytacza i omawia rozmowy – przyjaciół i znajomych, bohaterów reportaży, wielbicieli twórczości. Krall pisze o absurdach rzeczywistości PRL i o Bogu, o losach swej córki i o literaturze, o bohaterstwie, tchórzostwie, krzywdach i radościach...